กฎสี่ข้อที่เราใช้ตัดสินว่าอะไรลงได้
หน้าแนะนำตัวของเว็บประเภทนี้มักบอกว่าเป็นกลางและเชื่อถือได้ ซึ่งเป็นคำที่ผู้อ่านตรวจไม่ได้ เราจึงเขียนสิ่งที่ตรวจได้แทน คือกฎสี่ข้อที่เราใช้ตัดสินว่าประโยคหนึ่งจะได้ลงหรือไม่ได้ลง กฎเหล่านี้เขียนในรูปที่คุณเอาไปวัดหน้าอื่น ๆ ของเราได้ทันที ถ้าเจอที่ไหนที่ขัดกับกฎข้อใดข้อหนึ่ง แปลว่าเราทำพลาด ไม่ใช่แปลว่ากฎมีข้อยกเว้น
กฎสี่ข้อ เขียนไว้ตรงนี้ครั้งเดียว
กฎข้อหนึ่ง: ไม่เห็นเอง ก็เขียนว่าไม่เห็น
ประโยคที่เป็นข้อเท็จจริงต้องมาจากสิ่งที่เราทำเองและระบุวันที่ได้ สิ่งที่เราทำมีอยู่หนึ่งอย่างคือ เมื่อ 2026-09-04 เราแปลงชื่อโดเมนหลักของแบรนด์ด้วยวิธีเข้ารหัส แล้วเชื่อมต่อตรง บันทึกว่าปลายทางเปลี่ยนไปที่ไหนและได้สถานะอะไร นอกเหนือจากนั้นเราเขียนว่ายังไม่ได้ตรวจ
กฎข้อสอง: ตัวเลขต้องมีเจ้าของ
ตัวเลขทุกตัวที่ลงได้ต้องบอกได้ว่าใครเป็นคนวัดและวัดเมื่อไร เราไม่มีบัญชีจึงวัดเรื่องยอดเงินและเวลาไม่ได้เลย และเราไม่หยิบตัวเลขจากหน้ารีวิวอื่นมาเติม ผลคือหน้าของเราดูมีตัวเลขน้อยกว่าคู่แข่งมาก ซึ่งเป็นราคาที่เรายอมจ่ายเพื่อไม่ส่งต่อสิ่งที่ตรวจไม่ได้
กฎข้อสาม: ภาพต้องผ่านตะแกรงเดียวกันทุกใบ
ภาพทั้งหมดเป็นไฟล์ที่เราดาวน์โหลดจากหน้าเว็บภาษาไทยของผู้ให้บริการเมื่อ 2026-09-04 ใบไหนมีจำนวนเงิน อัตราต่อรอง ข้อความชวนสมัคร เครื่องหมายของบริษัทอื่น หรือคนที่จำหน้าได้ เราตัดทิ้งหรือครอปส่วนนั้นออก จากที่เก็บมาเจ็ดสิบกว่าใบ เหลือใช้จริงเจ็ดใบ และทุกใบเขียนวันที่กำกับ
กฎข้อสี่: บอกก่อนถ้าเราเริ่มมีรายได้
ขณะนี้ทุกหน้าไม่มีลิงก์พันธมิตรและไม่มีปุ่มที่พาออกนอกเว็บสักปุ่ม ซึ่งคุณกดตรวจได้เองทุกหน้า ถ้าวันหนึ่งเรื่องนี้เปลี่ยน เราจะเขียนไว้ในหน้านี้ก่อนที่ปุ่มแรกจะปรากฏ และถ้าคุณเจอข้อมูลที่ผิดหรือเก่า ให้เชื่อสิ่งที่คุณเห็นด้วยตาตัวเอง แล้วอ่านวันที่ที่เรากำกับไว้ประกอบ
