ทางเข้า คือหนึ่งบรรทัดในแถบที่อยู่ ไม่ใช่ปุ่ม

ไม่ต่างกัน คนไทยสลับลำดับคำกันเป็นเรื่องปกติ และระบบค้นหาก็จับเป็นเจตนาเดียวกัน ผลลัพธ์ที่ได้จึงเป็นหน้าประเภทเดียวกัน ซึ่งเกือบทั้งหมดถูกสร้างขึ้นมาเพื่อรับคำค้นชุดนี้โดยเฉพาะ ลำดับคำไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับตัวตนของปลายทางเลย

เพราะเราตรวจสอบไม่ได้ว่าปลายทางแต่ละแห่งเป็นของใคร และจะยังเป็นของคนเดิมในสัปดาห์หน้าหรือไม่ การวางปุ่มไว้เท่ากับชี้ให้คนเดินเข้าไปยังที่ที่เราเองก็ยืนยันอะไรไม่ได้ สิ่งที่เราให้ได้แทนคือวิธีอ่านที่อยู่ ซึ่งใช้ได้กับทุกที่และไม่หมดอายุ

มันแปลว่าชื่อในโดเมนไม่ใช่เกณฑ์ที่ใช้ตัดสินได้ ทั้งในทางที่มีและในทางที่ไม่มี โดเมนที่ไม่มีชื่อแบรนด์อาจเป็นของแบรนด์เอง ส่วนโดเมนที่มีชื่อแบรนด์อาจเป็นของใครก็ได้ เว็บที่คุณกำลังอ่านอยู่นี้เป็นตัวอย่างของกรณีหลัง